Hernafroch
| Dialegd: Schbaimarisch |
Die sophistische Hernafroch (uff Grieschisch keratinê zêtêsis unn uff Ladoin cornuta quaestio) werdm Megariker Eubilides (4. Jahrh. v. Chr.) zugschriwwe unn ischä vafenglischi Froch, wude Bfrochde in Valeschehaid bringe soll. Die Aad zu froche ischn Krokodilschluss unnen Fongschluss unn erlaubd bloß midd Ja odda Nä b'ondworded werre derf, alla de Frocheschdella agzebdierd kä onnari Ondword. Die Hernafroch ischä Form vunde Monibulative Präsupposition.
Baischbiel
[Schaffe | Om Gwelltegschd schaffe]Fa die Froch „Hoschd doi Herna valore?“, wude Frocheschdella nur Ja odda Nä here will, kummd uff die Ondword Nä de Schluss „Alla hoschdse noch!“ unn uff Ja de Schluss „Alla hoschd Herna kabd!“. De Bfrochde isch so de Ghernde (uff Grieschisch keratinês unn uff Ladoin Cornutus).
Geschemiddl
[Schaffe | Om Gwelltegschd schaffe]S;Geschemiddl isch sisch nedd uff Ja - Nä Ondworde geschlesche zu losse unn z. B. zu sache „Isch hab nie Herna kabd unn habse deswesche a nedd abwerfe kenne.“.
Literatur
[Schaffe | Om Gwelltegschd schaffe]- Rudolf Eisler: Wörterbuch der philosophischen Begriffe, 1904
- Friedrich Kirchner: Wörterbuch der philosophischen Grundbegriffe, 1907, 218f.
- Ernst Günther Schmidt: Art. Hörnerfrage, in: Historisches Wörterbuch der Philosophie 3 (1974), Sp. 1206.